تبليغاتX
THE NIGHT SKY

THE NIGHT SKY

ALL DITAILS ABOUT SKY AND EVERY THING RELATED ON

مریخ

مریخ چهارمین سیاره از سمت خورشید در منظومه شمسی است. این سیاره یکی از همسایه های نزدیک زمین در فضا می باشد. مانند بقیه اجرام موجود در منظومه شمسی عمر مریخ نیز در حدود ۶/۴ بیلیون سال تخمین زده می شود.

رومیان باستان به تقلید از یونانیان، نام خدای جنگ خود یعنی مارس را بر روی این سیاره گذاشتند. دلیل این نامگذاری رنگ سرخ تداعی کننده خون این سیاره است. سرخ بودن این سیاره به دلیل وجود مقادیر زیاد آهن در خاک آن می باشد.


ادامه مطلب

+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم خرداد 1387ساعت 20:11 توسط Zahra.M.Rad |


 
 Space Suit
لباس فضانوردی
شما ممکن است بتوانید مدتی بدون بارانی، زیر باران یا بدون لباس زمستانی زیر برف باشید ولی مطمئنا" هیچ کدام از ما قادر نیستیم در اتمسفر خشن یا فضا حتی برای یک ثانیه هم بدون لباس مناسب جان سالم بدر ببریم. فضانوردان هنگامی که داخل ایستگاه فضایی یا در شاتل مشغول کار و زندگی هستند، به پوشیدن لباس مخصوص نیازی ندارند و گذشته از فقدان گرانش در داخل شاتل یا ایستگاه فضایی، آنها تفاوت دیگری را با زمین احساس نمی کنند. فضانوردان آنجا با لباسهای راحت و شلوار راحتی و اغلب بدون کفش هستند؛ اما هنگامی که یکی از آنها برای کار مجبور شود به بیرون از سفینه برود، اینجا مشکلات شروع میشوند.

ضرورت استفاده از لباس فضانوردی
اگر انسان بدون پوشش مخصوص وارد فضا شود ظرف پانزده ثانیه بیهوش میشود و مغز او در مدت 4 دقیقه نابود میشود. حداقل دما در یک روز سرد زمستان در مناطق مسکونی زمین20-30 درجه زیر صفر است است، اما در فضا این دما میتواند به کمتر از 100درجه زیر صفر هم برسد؛ با وجود این اختلافات دمای فاحش، خیلی مهم است که فضانوردان لباس محافظ را قبل از خارج شدن از ایستگاه فضایی یا شاتل بپوشند.

از دیگر عوامل بیرونی که برای فضانوردان ایجاد خطر میکند، گردش زباله های فضایی و اجرام آسمانی است با سرعتهای بالا که میتوانند جراحات جدی ایجاد نمایند. بعلاوه تششعات خورشیدی میتوانند به چشمها آسیب بزنند. تششعات فضایی میتوانند باعث بروز بیماری شده و ریسک ابتلا به سرطان در مود آنها خیلی بالا است. اما یک دلیل مهم دیگر برای حفاظت فضانوردان نیاز آنها به اکسیژن است؛ مقدار اکسیژن در فضا بسیار کم است و فشار هوا نیز خیلی پایین، این مقدار کم اکسیژن منجر به خفگی و فشار کم هم باعث میشود بدن ابتدا ذوب و سپس تبخیر شود که هر دو کشنده هستند.

لباس فضانوردی
بخش کنترل ماموریت ناسا (NASA) هیچ مایل نیست حتی کمترین ریسک غیر ضروری برای فضانوردان وجود داشته باشد. هر کدام از فضانوردان یک دست (یونیت) لباس مخصوص برای داشتن ایمنی در فضا دارند که (Extravehicular Mobility Unit (EMU یا در اصطلاح عامه لباس فضانوردی (space suit) نامیده می شود.

EMU دمای بدن را کنترل می کند و تهویه هوا درآن بوسیله یک لوله که در لباسهای داخلی تعبیه شده انجام میشود. لوله های آب گردان، فضانوردان را موقع کار در فضا در راحتی نگه میدارند، این لباس همچنین شامل یک کیف آب برای ذخیره آب و یک مخزن نگهداری آب کثیف است. بعلاوه یک هدفون و یک میکروفون برای برقراری ارتباط و یک سری وسایل ضروری دیگر از جمله تجهیزات این لباسها است.

برای مشاهده قسمتهای مختلف یک لباس فضا نوردی، اینجا کلیک کنید.

تعداد زیادی از فضانوردان مختلف میتوانند از این لباسها استفاده کنند، بخشهای مختلف آنها قابل تعویض بوده ودر سایز های مختلف وجود دارند. تجهیزات اختصاصی این یونیتها مانند گرمکن های نوک انگشت، سیستمهای خنک کننده، قسمتهایی که روی کلاه متصل شده و برای جلوگیری از بخار تنفس و عرق و ...هستند. همچنین کوله پشتی هایی که میتوانند به فضانورد در مسیر برگشت به سفینه اش در صورتی که طناب اتصالشان با سفینه پاره شود کمک کنند.

EMU از فضانوردان در زمانهای بحرانی کاری خارج از محدوده امن ایستگاه فضایی با این لباسهای بی نظیر حمایت میکند و فضانوردان میتوانند در حد ایده آلهای ناسا کار کنند و محیط خشن فضا را دوستداشتنی تر ساز کنند.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 23:33 توسط Zahra.M.Rad |


يه خبر خوشحال كننده
پروژه مصباح از سال 1376 شروع شده و قرار بود در سال 2005 با موشک روسی «كاسموس Kosmos-3M» از ایستگاه فضایی «پلستسک Plesetsk» در مداری در 1000 کیلومتری زمین قرار گیرد.  اما خبر خوبی که باید به شما دوستداران دانش فضایی بدهم و آن اینکه این ماهواره با موشک شهاب 4 از ایران پرتاب می شود. شاید برای شما این خبر شوکه کننده باشد ، اما خبر خوش فضایی که قرار است رئیس جمهور در بهمن ماه به اطلاع برساند در واقع همین خبر است. برای اطلاعات بیشتر می توانید به تقویم پرتاب های فضایی ناسا نگاهی بیاندازید که موشک حامل مصابح 1 را شهاب 4 و محل پرتاب را ایران معرفی کرده است.
http://www2.jpl.nasa.gov/calenda

+ نوشته شده در چهارشنبه سوم بهمن 1386ساعت 17:52 توسط taghva |


See Explanation.  Clicking on the picture will download
 the highest resolution version available.

See Explanation.  Clicking on the picture will download
 the highest resolution version available.

See Explanation.  Clicking on the picture will download
 the highest resolution version available.

اینم از عکسای این هفته وبلاگمون. نظر بدید بد نیست .

از این به بعد سعی می کنم که نظر یکی از علاقه مندان به این بخش از وبلاگو تا حدی اجرا کنم .از فرشته کوچولو ممنونم که با نظراتش مارو همراهی می کنه.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386ساعت 22:39 توسط Zahra.M.Rad |


طبق نظریه ، نسبیت عام ، گرانش انحنا دهنده فضا زمان است. فضای حول ستاره به نحو بارزی خم می شود در لحظه ای که هسته ستاره تبدیل به حفره سیاه می شود. این جرم خطوط فضا زمان را مانند پیله ای به دور خود می پیچد. امواج نوری کم تحت زوایای خاصی به سمت سیاه چاله روان می شود.

افق حادثه در راه شیری


 


ادامه مطلب

+ نوشته شده در شنبه هفدهم آذر 1386ساعت 0:20 توسط Zahra.M.Rad |


این هم از عکس های این هفته بابک امیر تفرشی زحمتشو کشیده. لطفا نظر ندید ناراحت میشم.

 

 

+ نوشته شده در جمعه یازدهم آبان 1386ساعت 19:16 توسط Zahra.M.Rad |


اخترشناسان صدها سياه‌چاله‌ي پنهان را در عمق كهكشان‌هايي از گرد و غبار به فاصله ميلياردها سال نوري آشكار نمودند.

تلسكوپ‌هاي « اسپيتزر» و «چاندرا» ناسا این سياه‌چاله‌هاي پرجرم و در حال رشد را كشف کرده‌‌اند، که بازگوكننده‌ي بخش عظيمي از يك جمعيت گمشده‌ از سياه‌چاله‌ها هستند. كشف اين سياه‌چاله‌ها نشان می دهد كه صدها ميليون سياه‌چاله‌ي در حال رشد ديگر در عالم جوان ما وجود دارد، كه چيزي بيش از دو برابر تعداد سياه‌چاله‌هاي شناخته شده در آن فاصله است.
« مارك ديكينسون» (Mark Dickinson) از رصدخانه‌ي ملي نجوم اپتيكي(NOAO) مي‌گويد:" سياه‌چاله‌هاي فعال فوق‌العاده پرجرم در هر كجايي از جهان اوليه وجود داشتند. ما قبلا در جستجوهاي خود براي كشف اين اجرام بخش‌هاي كوچكي از اين سياه‌چاله‌ها را ديده بوديم، اما اكنون مي‌توانيم تمام سياه‌چاله را مشاهده كنيم".

سیاهچاله ای در حال رشد، که اختروش خوانده می شود،‌ در طرحی مفهومی در مرکز کهکشانی دوردست قابل مشاهده است.

اين يافته‌ها همچنين اولين شواهدي هستند كه نشان مي‌دهد بيشتر كهكشان‌هاي پرچرم دوردست، سياه‌چاله‌هاي جوان غول‌پيكري را در هسته‌هاي خود دارند.

ده‌ها سال بود كه تعداد بسياري از سياه‌چاله‌هاي فعال، گمشده تصور مي‌شدند. اين ساختارهاي بسيار پرانرژي به دسته‌اي از سياه‌چاله‌ها به‌نام «اختروش ها» تعلق دارند. يك اختروش از ابری حلقه‌اي شكل از گاز و غبار كه سياه‌چاله‌ي فوق‌العاده پرچرم را دربرگرفته تشكيل شده ‌است و آن را تغذيه مي‌كند. اين گاز و غبار وقتي كه توسط سياه چاله بلعيده مي‌شوند، گرم شده و به‌صورت پرتوهاي ايکس بيرون پرتاب مي‌شوند. اين پرتوها مي‌توانند به صورت تابش يا شعله‌ي موجود در فضا آشكار شوند، اما اختروش ها خودشان اغلب به طور مستقيم قابل مشاهده نيستند زيرا گاز و غبار موجود، آن‌ها را از ديد ما پنهان مي‌كنند.

 

« ددي» Daddi)) مي‌گويد:" ما از مطالعات قبلي خود در حدود ۳۰ سال قبل مي‌دانستيم كه بايستي اختروش هاي بيشتري در عالم وجود داشته باشد اما تا به امروز نمي‌دانستيم كه كجا بايستي آن‌ها را جستجو كنيم. ددي و تيم همكارانش ابتدا شروع به مطالعه‌ي ۱۰۰۰ كهكشان پرجرمي نمودند كه در حال بوجود آوردن ستارگان هستند و گمان مي‌شد كه بايستي اختروش هاي گمشده‌ي مورد نظر باشند. كهكشان‌ها به لحاظ جرم مانند كهكشان مارپيچي راه‌شيري خودمان هستند اما از لحاظ شكل‌ ظاهري نامنظم و بي‌قاعده هستند. اين كهكشان‌ها در فاصله‌ي ۹ تا ۱۱ ميليارد سال نوري، زماني‌كه عمر عالم بين ۲.۵ تا ۴.۵ ميليارد سال بود و در دوره‌ي نوجواني خودش به‌سر مي‌برد وجود داشته‌اند.

اسپيتزر اين تصوير را از منظر فروسرخ گرفته که نشان دهنده کسري از سياهچاله ها در شکم کهکشان هاي دور و پرجرم است. (با دايره هاي آبي مشخص شده اند.)

زماني‌كه اخترشناسان با چشم‌هاي فروسرخ تلسكوپ اسپيتزر و با دقت بيشتري به كهكشان‌ها نگاه كردند، متوجه شدند كه از اين ميان حدود ۲۰۰ كهكشان وجود دارد كه به ميزان غيرمعمولي نور مادون ‌قرمز از خود گسيل مي‌كنند. اطلاعات اشعه‌ي ایکس بدست آمده از تلسكوپ چاندرا و تكنيكی موسوم به «پشته سازي»(Stacking) آشكار ساختند كه كهكشان‌ها در حقيقت درون اختروش هاي بزرگ پنهان بوده‌اند. اكنون دانشمندان تصور مي‌كنند كه اختروش ها گازهاي موجود در ابرهاي حلقه‌اي شكل اطراف خود را گرم مي‌كنند و باعث آزاد شدن نور مادون قرمز بيشتري مي‌شوند.

 

 

اختروش هاي تازه كشف شده كمك مي كنند تا به جواب پرسش‌هايي بنيادي در مورد اينكه كهكشان‌هاي پرجرم چگونه رشد مي‌كنند برسيم. به عنوان مثال دانشمندان دريافته‌اند كه بيشتر كهكشان‌هاي پرجرم، ستارگان را بطور پيوسته و يكنواخت و سياه‌چاله‌ها را به يكباره و به‌صورت همزمان بوجود مي‌آورند و اين روند تا زماني‌كه كهكشان آنقدر بزرگ مي‌شود كه سياه‌چاله‌هايش فرآيند شكل‌گيري ستارگان را متوقف مي‌سازد ادامه دارد.

منبع: نجوم یزد


+ نوشته شده در جمعه یازدهم آبان 1386ساعت 19:5 توسط Zahra.M.Rad |